General Discussion > Siam Subaru Society Forum

พูดคุยเกี่ยวกับชีวิตการทำงานหน่อยครับผม

<< < (18/29) > >>

mystic:

--- อ้างจาก: Bossma ที่ กรกฎาคม 20, 2012, 11:32:21 am ---สิ่งแรกที่คิดได้คือ โทรหาลูกพี่หัวหน้าช่างไฟให้เค้าหางานให้ ได้คำตอบมาว่า มืงไปกรุงเทพเลย อยู๋แถวทาวอินทาวบริษัท...ไปถึงแล้วบอกเค้าว่า น้าหินฝากมา ผมเลยตัดสินใจเดินทางด้วยรถทัว กำแพง-กรุงเทพ ก่อนขึ้นรถบอกเมีย *เค้าจะกลับมาหาตะเองเดือนล่ะครั้งนะ* พอมาถึงกรุงเทพลงหมอชิต อั้ยย่ะวุ่นวายแท้ แล้วทาวอินทาวไปทางใหนหว่า เลยหยอดตู้โทรหาลูกพี่ว่าไปไงต่อ แกตอบแค่เพียง ถ้าจะอยู่กรุงเทพมืงต้องเรียนรู้เอง แม่งอย่างกับในหนัง 555 สิ่งแรกที่แวบคิดได้คือแทกซี่เท่านั้น จ่ายเยอะแต่ถึงชัว วันนั้นออกจากหมอชิตบ่ายสอง ถึงทาวอินทาวหกโมงครึ่ง มิเตอร์ถึงกับจุก2200กว่าบาท เอาว่ะยอมจ่ายดีกว่าโง่หลงทาง ลงถึงบริษัทเดินไปถามยามว่า พี่ครับ พี่เอกอยู่มั้ยครับ ชันสองเลยน้อง แลกบัตรด้วย เสร็จนั่งสัมภาษสักพักสรุปว่าได้เงินเดือน4500หักประกันสังคมโน้นนี่นั่นเหลือ3400 หาที่พักเองค่าอาหาร60ต่อวันตำแหน่ง *เด็กโหลด * พอสัมภาษจบเลยหาที่พักนอน พรุ่งนี้เริ่มงาน ตอนนั้นเงินเหลือติดตัว6000 เดินหาห้องเช่าถูกๆ สรุปได้ห้องเช่าซึ่งอยู่ติดคลองน้ำคลำ เดือนล่ะ1500 ไม่มีพัดลม ไม่มี้องน้ำ มีแต่พื้นห้องผุๆกับเสื่อน้ำมัน ถ้านอนดิ้นมีหวังตกคลองแน่ เอาว่ะแค่ซุกหัวนอนหางานทำนอนก็นอน ตื่นเช้ามาเข้าทำงานด้วยความไม่คุ้นหน้าใครเลย ทำจนเลิกงาน5โมงเย็น...

--- End quote ---


ที่นอนพี่นี่ เหมือนผมตอน ออกจากบ้าน มา ตอน ม.ต้นเลยอ่ะพี่ ถ5555

---น้ำตาเสือดำ---:
ต่อของผม....

เหลือสองคนแล้ววว  เวรก็หารสอง ครับ ที่นี้เหมาหมด เหมาจ่าย 9300 ยกเว้นรับเวรพิเศษ ของอาจารย์ ตรวจฉุกเฉินกลางคืน

ได3500 ต่อเวรแปดชม. เที่ยงคืนถึงเช้า ..ได้มาก แต่ไม่ได้นอน

สำหรับเวรศัลย์กลางคืน ก้อทำทุกอย่าง คับ ด่านแรก คือน้องนักเรียนแพทย์ ปี6 กะเรา

ไมค่อยได้นอน เช้าก็ วังวนเดิมมมม ถ้าผ่าเสร็จใกล้แปดโมง ก้อไม่ได้ราวน์  ไม่ได้อาบน้ำ้ ไป conference ก่อน

ผมมีสบู่นกแก้ว ก้อนนึง อยู่ในห้องน้ำ ห้องผ่าตัด เอาไว้อาบเผื่อไม่ได้กลับหอ..

รพ.ที่ผมไปเรียน ขึ้นชื่อหน่อย กะ อุบัติเหตุ รถชน ยิง แทง สารพัด        ครั้งนึง...จำได้ชัด

สามคน รถชนกันมา  พี่หัวหน้าเวร ผ่าคนแรก  เปิดอีกห้อง พี่ปีสาม ผ่าคนสอง   คนสาม เด็กหนุ่ม 17ปี รอที่ฉุกเฉิน

มึง เฝ้าไว้ อัดเลือด อัดน้ำเกลือไป กูใกล้เสร็จ  ไอ้ยี (นามสมมติ พี่ปีสาม) ไม่รู้ยังไง ใครเสร็จก่อน ส่งขึ้นมา..เลย   คำสั่งพี่ชี๊ฟ (ชี๊ฟ คือ chief หัวหน้าเด้นท์)

เต็มที่ครับพี่น้อง เลือดเอย สารพัด อัดเข้าไป สุดท้าย.....  พี่ไม่ต้องรีบ ไปแล้ว  .......อ่อ ไม่เป็นไร  เอ็งเตรียมให้ดี โดนใน M&Mแน่  ....ครับพี่ ผมตอบ


ช่วงมีลานเบียร์ ก้อนะ ตามภาษาหมอหนุ่ม ไปสังสรรค์กันบ้าง มันใกล้รพ.นิ 

ไปไอ้เสือดำ กินเบียร์.....ผมอยู่เวรครับ .....ไอ้ห่า กูก้อยู่ ......ไป .....   เอ้าไปก้อไป

กินกันไป เราน้องสุด จิบน้อยๆ กลัวเมา      และแล้ว   ตื้ดๆๆ พี่ ฉุกเฉินตาม .......เออ มึงไปดู มีอะไรตาม  ..ครับพี่

.
.
.

พี่ คนไข้ ผู้ชาย มอไซ ชน   บลาๆๆ..............ผมรายงานไปตามสเตป  ..........เอ้อ ผ่าสิวะ  เตรียมขึ้นไปเลย พร้อมแล้วเรียกกู ...ครับพี่

เตรียมคนไข้ จองเลือด ตามดมยา จองไอซียู  พร้อม ไป ห้องผ่าตัด .....ระหว่างไป ก็ โทร ...พี่พร้อม  ...เออ เด่วกูไป

ชี๊ฟเด้นท์ (มาจาก ชี๊ฟ เรสซิเด้นท์ ครับ ลืมบอก)  ผมพาร่างกาย เต็มไปด้วย ยอดข้าว เดินมา ผ่าตัด..........

เฮ้ย จับมือกูด้วย เด่วแผลเบี้ยว  จารย์ด่าตายห่า  .....  ตับแตก ครับ คนไข้คนนั้น เลือดเต็มท้อง  แต่ รอด เพราะ หมอยอดข้าว ฮ่าๆๆ

หมอยอดข้าวคนนี้  เก่งมาก ในห้องที่หอ มีแต่หนังสือ ตำราเรียน ชนิด ไม่มีที่นอน แกนอนกะหนังสือ    แกรักษาใครไม่ค่อยมีปัญหา

แกสามารถ เก็บ ขนมของใครไม่รู้ ที่ตกอยู่ที่พื้นกินได้โดยไม่สนใจ ตกตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ก้อยังกิน   

แกอกหักจากพยาบาล......

ตอนนี้อยู่ไหนแล้วก้อไม่รู้... แต่ผมยัง รัก เคารพ คิดถึงพี่นะครับ ..

ความมันยังมีอีกมากกก  ครับ

เด่วมาต่อ

   

gentlemanly:
แต่ละคน มหากาพย์จริงๆ  :bbbear_1:

NOp76:
แต่ละคนสุดยอมมากครับ แต่ผมว่าของผมก็ต่างออกไปอีกแบบ จะเริ่มดีไหมเนี่ย  :bbbear_38:

---น้ำตาเสือดำ---:
วัน ผ่าน เป็น เดือน และครบ ปี ...

ตอนนี้ ผมเป็นปีสองแย้วววว  ก่อนจะขึ้น สบายแล้วกู ...

แต่หารู้ไม่ ระยำกว่าเดิมอีก ... เราต้องตามไล่ดูน้อง ดูทุกอย่าง ...ที่มันทำ

อ่อความรับผิดชอบมันมากขึ้น ได้ผ่าตัดเองบ้่งเคส ง่ายๆ ไส้ติ่งอักเสบ ตัดขา เจาะคอ ..

จริงๆ ได้ทำมาต้องแต่ ปีหนึ่งปลายๆแล้ว อาจารย์ที่เรา ช่วย พี่ที่เราช่วย เห็นว่า เออ เริ่มปล่อยได้ เขาก้อให้เราทำ..

เวรหารสองกะพี่บี สาวหนุ่ม  และตามดู รีเช็คน้องที่มาเริ่มเรียนใหม่ และ สอนเขาว่าต้องทำอย่างไร ให้ รอดตัว

วันผ่าตัด ข้าวก็ได้กินบ้าง ไม่ได้กินบ้าง  .. กินก้อรีบๆๆ เคี้ยวไม่ต้องมาก กลืนๆไป ให้อิ่มพอ วันไหนว่าง ก็อกินกันให้หายอยาก..

เรื่องราว ต่างๆ ก้อสนุกสนาน ผมเล่าไม่หมด

จน ผมเป็นปีสี่  เป็นชี๊พ แล้ว ......หน้าที่ที่เพิ่มคือ จัดระบบในสายให้มัน ดำเนินไปได้ น้องคนนั้นไปนั้น คนนี้ไปนี้ คนนี้ทำนู้น

ตัวเองนอน เอ้ย ไปผ่าตัด  อ่านหนังสือมากขึ้นเตรียมสอบ........

การสอบของหมอผ่าตัด มีทั้งเขียน และพูด   ครับ อัตราการผ่าน น้อยที่สุด ในบรรดา หมอผู้เชี่ยวชาญ ....

เพราะคนที่จะออกไปต้อง พร้อม ทุกอย่าง    โง่ เพี้ยน ไม่รอด  ม้าศึกคึกมาก  ไม่รอด   คนปกติเท่านั้น

เวลาสอบปากเปล่า จะมีอาจารย์สามสี่ท่าน รุม ถาม   ด่าบ้าง  หัวเราะ เสียดแหนม ต่างๆ  วนไปหลายๆฐาน

แต่ที่ต้องการ คือ ต้องเอาความรู้ ว่ามีจริง  และ ทนความกดดัน รอบข้างได้  รวมถึงแก้ไขสถานะการณ์เฉาพะหน้า

เมื่อจบออกไปแล้ว  คุณคือ leader คนเเดียว ในห้องผ่าตัด หรือโรงพยาบาล  ถ้าคุณล้ม คนไข้ตาย

ต้องรู้จักพลิกแพลงใช้ของที่มี ในโรงพยาบาลห่างไกลที่ขาดแคลน 

การเป็นหมอผ่าตัดไม่ได้แค่ผ่าเป็นผ่าได้ ....แต่ต้องรู้ว่า อันนี้ ต้องผ่า ไม่ควร หรือไม่ต้องเลย    ม้าศึกทั้งหลาย ที่จะ ผ่าๆๆๆ ก้อต้องโดนดองไว้

สี่ปี ที่ผ่านไป ได้ความรู้ ได้ข้อคิด และความอึด มาโดยไม่รู้ตัว  นอนละ สองสามชม. หรืไม่ได้นอน

ยืนผ่าตัด แสนยาวนาน แปดชม. โดยไม่ได้กิน ไม่เยี่ยว     ช่วยอาจารย์ ผ่าตัด สิบสองชม. โดย อาจารย์ใจดี ให้ไปกินช้าว แป๊บหนึ่ง

ในขณะที่อาจารย์ผมทำต่อ ไม่กิน  ... ยืนผ่า หัวชนกัน ทั้งคืน

และมันก้อผ่านไป  พี่บี สาวหล่อ กลับบ้าน ทางเหนือ 

ผม ไปอยู่บ้านนอก มาสามปี  แล้วก้อ มาอยู่ กทม.           

เบื่อมั๊ย มันก้อเบื่อ บ้างบางเวลา เหนื่อยมั๊ย  เหนื่อยบ้างบางครั้ง ...


แต่ชีวิตมันต้องเดินครับ  :bbbear_19: :bbbear_19:

 

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว