General Discussion > Siam Subaru Society Forum

พูดคุยเกี่ยวกับชีวิตการทำงานหน่อยครับผม

<< < (15/29) > >>

Bossma:
ขอย่อชีวิตช่วงเริ่มก้าวกายเข้ากรุงเทพ เดี๋ยวแพ้ไอ้หมอมัน

หลังจากที่ตกงานจากงานประจำผับเธค ก่อนหน้านั้นได้พบนักเรียนพยายบาลสาวคนนึงซึ่งกำลังจะจบ มาเต้นอยู่ในร้าน น่ารักมาก เราเลยจัดซะให้เด็กเสริฟไปขอเบอร์เพจ แล้วก็เริ่มสานรักกัน จนวันนึงเธคปิดบริการถาวร ด้วยความที่ไม่มีงานทำ บวกกับผ่อนรถนิสสันเอ็นวี  ค่าเช่าห้อง ใจก็คิดจะกลับไปหาครอบครัวดีมั้ย แต่ถ้าไปเค้าจะคิดว่าเราไปไม่รอดหรือปล่าว คิดต่างๆนาๆ แต่แล้วก็ไม่ไป จังหวะที่แฟนเรียบจบพยาบาลพอดีแล้วได้ประจำที่อนามัยชุมชนในกำแพงเพชร เค้าเลยชวนเราไปอยู่ด้วยกันก่อนมั้ย แล้วค่อยหางานทำ แรกๆเราก็กลัวคนอื่นหรือเพื่อนๆดูถูกว่าเกาะหญิงกิน แต่เราก็ทนเสียงอ้อนวอนจากแฟนไม่ไหว เลยต้องไป  ถึงอนามันวันแรกสายตาคนในนั้นมองเราแปลกๆ ตัวขาว ผมยาว ตุ้งติ้ง และตั้งแต่แต่นั้นมาเราเลยได้ชื่อว่า *ผัวหมอ* ผมกินอยู่แบบนั้นมาเป็นปี พอมีกิจกรรมชุมชน หรือฉีดยายุงลายหมู่บ้าน ไอ้เครื่องพ่นควัญอ่ะนะ เราก็อาสาไปช่วยเค้า เดินพ่นวันล่ะหมู่บ้าน ชาวบ้านก็ดีพอเห็นว่า ผัวหมอมาแล้วๆมาๆ กินข้าวกินปลาก่อนค่อยกลับอนามัย ตอนนั้นมีความสุขกับงานชุมชนซึ่งต่างจากงานกลางคืนที่เคยทำ หรือกระทั่งเวลามีคนไข้ป่วยหนักเราก็จะอาสาขับรถอนามัยไปส่งคนไข้ที่จังหวัด ผมขับรถเร็วสุดตอนนั้น130 ขี้แทบพุ่ง แต่ด้วยความคะนอง จนวันนึงพาคนไข้ไปส่งโรงบาลจังหวัด หักหลบรถรถขนอ้อย ลงข้างทางตกบ่อน้ำข้างทาง เราคอหักแขกหัก แต่คนไข้ในรถจากที่ไปรักษาตัวโรงบาล กลับต้องมาตายในหน้าที่ของเรา แล้วพยาบาลในรถอีกคนก็หัวแตกแขกถลอก ช่วงนั้นกลัวและหลอนกับสิ่งที่เกิด กว่าจะทำใจได้ก็ต้องเข้าวัดกันสนุกเลยทีเดียว
จนวันนึงพ่อแม่แฟนรู้เรื่องว่าเราไปอยู่กับลูกสาวเค้า เค้าเลยต้องการให้ผมจัดการทุกอย่างตามประเภณีด้วยการแต่งงาน แต่.....

TURBO-Plus:
เจ้าของกระทู้ อ่านชีวิตไอ่หมอ กะ กะบดป่านนี้ ผูกคอตายแล้วครับ ชีวิตมันเส้าลำบากกว่าตูอีก :bbbear_41:

Bossma:
ด้วยความที่เราไม่มีงาน ไม่มีเงิน จะทำไงดีเลยต้องตัดสินใจโทรหาพ่อ แต่ติดต่อไม่ได้ เลยโทรน้า ประโยคแรกที่น้าพูด*มืงยังจำญาติพี่น้องได้อีกหรอ* เท่านั้นแหละ ผมวางสายทันทีพร้อมกับน้ำตาความหยิ่งผยองของเรา ตอนนั้นลืมบอกผมอยู๋กับแฟนด้วยเหตุผลที่เค้าขอร้องให้อยู่ไม่อยากให้ไป เค้าจะหางานให้ผมทำเอง ผมเลยไปใหนไม่ได้เลยต้องอยู่เกาะเค้าตลอด เสร็จแล้วช่วงนั้นคิดมาก อีกไม่มีอาทิตย์ก็ต้องแต่ง เงินก็ไม่มี ตอนนั้นสินสอด 10/10 เลยตัดสินใจบอกแฟนตัวเองว่า *ตัวเอง เค้าไม่มีเงิน เค้าไม่กล้าคุยกับทางบ้าน*แล้วก็นั้นงน้ำตาตกให้แฟนเห้นซะ1ดอก สิ่งแรกที่แฟนผมทำคือ หยิบสร้อยคอ และข้อมือ และทองแท่งมาวางที่มือผม แล้วสมุดบันชีเค้าทั้งหมด แล้วบอกผมว่า *ตัวเอง เค้ารู้มาตลอด ตัวเองอย่าคิดมาก นี่ไงสินสอด* ผมถึงกับอึ้งพูดไรไม่ออก ตอนแรกผมปฎิเศษ จนทะเลาะกันงอนกันเป็นวัน ผมเลยต้องยอมทำตามที่เค้าบอก
วันแต่งงานเป้นวันงานที่อัอายที่สุด ผมไม่กระทั่งญาติพี่น้องคนใหนเลย มีแต่เพื่อน ยกขบวนขันหมากไปขอ ทำพิธี จนจบงาน แต่งงานไปทั้งน้ำตาจริงๆ เงิน ทอง ญาติพี่น้อง สินสอด *เราไม่มีเลย* พอแต่งจบไม่นาน มาพอปันหาของเสียงคนในหมู่บ้านประมาณว่า*เกาะเมียกิน* เอาเลยทีนี้ได้จังหวะหางานแล้ว เลยคุบกับเมียตัวเองว่า *ตะเองเค้าต้องทำงานแล้วหล่ะ อยู่แบบนี้นานๆไม่ดีแน่* เค้าเลยลยยอมให้ทำ

SilverGC:

--- อ้างจาก: TURBO-Plus ที่ กรกฎาคม 20, 2012, 11:13:10 am ---เจ้าของกระทู้ อ่านชีวิตไอ่หมอ กะ กะบดป่านนี้ ผูกคอตายแล้วครับ ชีวิตมันเส้าลำบากกว่าตูอีก :bbbear_41:

--- End quote ---


 :bbbear_17: :bbbear_17:
 :bbbear_41:

Bossma:
สิ่งแรกที่คิดได้คือ โทรหาลูกพี่หัวหน้าช่างไฟให้เค้าหางานให้ ได้คำตอบมาว่า มืงไปกรุงเทพเลย อยู๋แถวทาวอินทาวบริษัท...ไปถึงแล้วบอกเค้าว่า น้าหินฝากมา ผมเลยตัดสินใจเดินทางด้วยรถทัว กำแพง-กรุงเทพ ก่อนขึ้นรถบอกเมีย *เค้าจะกลับมาหาตะเองเดือนล่ะครั้งนะ* พอมาถึงกรุงเทพลงหมอชิต อั้ยย่ะวุ่นวายแท้ แล้วทาวอินทาวไปทางใหนหว่า เลยหยอดตู้โทรหาลูกพี่ว่าไปไงต่อ แกตอบแค่เพียง ถ้าจะอยู่กรุงเทพมืงต้องเรียนรู้เอง แม่งอย่างกับในหนัง 555 สิ่งแรกที่แวบคิดได้คือแทกซี่เท่านั้น จ่ายเยอะแต่ถึงชัว วันนั้นออกจากหมอชิตบ่ายสอง ถึงทาวอินทาวหกโมงครึ่ง มิเตอร์ถึงกับจุก2200กว่าบาท เอาว่ะยอมจ่ายดีกว่าโง่หลงทาง ลงถึงบริษัทเดินไปถามยามว่า พี่ครับ พี่เอกอยู่มั้ยครับ ชันสองเลยน้อง แลกบัตรด้วย เสร็จนั่งสัมภาษสักพักสรุปว่าได้เงินเดือน4500หักประกันสังคมโน้นนี่นั่นเหลือ3400 หาที่พักเองค่าอาหาร60ต่อวันตำแหน่ง *เด็กโหลด * พอสัมภาษจบเลยหาที่พักนอน พรุ่งนี้เริ่มงาน ตอนนั้นเงินเหลือติดตัว6000 เดินหาห้องเช่าถูกๆ สรุปได้ห้องเช่าซึ่งอยู่ติดคลองน้ำคลำ เดือนล่ะ1500 ไม่มีพัดลม ไม่มี้องน้ำ มีแต่พื้นห้องผุๆกับเสื่อน้ำมัน ถ้านอนดิ้นมีหวังตกคลองแน่ เอาว่ะแค่ซุกหัวนอนหางานทำนอนก็นอน ตื่นเช้ามาเข้าทำงานด้วยความไม่คุ้นหน้าใครเลย ทำจนเลิกงาน5โมงเย็น...

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว